นิทานสอนใจ ทะลึ่งนิดๆ อ่านพอขำๆนะ

เศรษฐีคนหนึ่ง มีลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเพียงคนเดียว
ครั้นถึงวัยสมควรแต่งงาน แกเป็นห่วงกลัวว่า
ลูกชายจะได้เมียไม่ดีมาผลาญสมบัติของตระกูล
จึงประกาศหาคู่ให้ลูกชายผ่านทางคอลัมน์ มาลัยไทยรัฐ

ปรากฎว่ามีหญิงสาวจากทั่วทุกสารทิศสนใจมาสมัคร มากมาย
แต่ละคนแจ่ม แจ่ม ทั้งนั้น ทำเอาลูกชายตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเลือกใคร
ท่านเศรษฐีนำเอาสร้อยแหวน เพชรนิลจินดาราคาแพง และ หัวมัน หนึ่งหัว
มากองไว้ต่อหน้าบรรดาสาว สาว ทั้งหลาย
แล้วสั่งให้เลือกหยิบคนละหนึ่งชิ้น
ปรากฏว่าทุกคนล้วนคว้าเอาแต่ข้าวของมีค่า
มีเพียงสาวน้อยคนหนึ่งที่หยิบเอาหัวมัน
เศรษฐีเห็นดังนั้นก็พูดกับลูกชายว่า
“ลูกเอ๋ย จงเลือกหญิงคนนั้นมาเป็นเมียของเจ้า”
ลูกชายรู้สึกแปลกใจ ถามพ่อเพราะเหตุใด
“ผู้หญิงที่เลือกเอาแก้วแหวน แสดงว่าหลงใหลในทรัพย์สิน ไม่รู้จักทำมาหากิน”
“ส่วนผู้หญิงที่เลือกเอามันนั้น คือคนที่ขยัน ทำงานไม่เกี่ยง”

ลูกชายได้ฟัง ก็ไม่เถียง พ่อว่าไงก็ว่าตามนั้น


ผมฟังนิทานเรื่องนี้แล้ว รู้สึกซาบซึ้งในคำสอนของท่านเศรษฐี
ทุกวันนี้ผมจึงจำใส่ใจไว้ตลอดว่า ถ้าจะมีเมีย ต้องเลือกผู้หญิงที่....


....เอามัน....



ว่างๆ ก็แวะมาทักทายกันบ้างนะครับ

T-sine